وبلاگی برای علاقه مندان نجوم
تبلیغات
<-Text3->
تاریخ : سه شنبه 19 فروردين 1393
نویسنده : مهدی

 

گونه های غیر زمینی انسان :

۱-انسانهای گروه A : شامل مردم اوریون – پلیادز و سیریوس
مشخصات :
از نظر ژنتیکی شبیه انسان زمینی هستند.
- قد بین ۱۵۰ تا ۱۶۵ سانتی متر
- پوست روشن و موهای طلایی دارند.
-برخی از آنها توسط فضاییهای نوع گری Grey ربوده شده و به عنوان نمونه آزمایش یا خدمتکار استفاده می شوند.

۲-انسانهای گروه B: ساکنان پلیادز

باز هم ژنتیک مشابه زمینیان دارند.

این گروه از انسانها مراتب عالیه روحی و فکری را طی کرده اند و ظاهرا نیت بدی نسبت به زمینیان ندارند ( البته این مسئله مورد بررسی است).

سایر گونه های فضایی مدعی شده اند که مردم پلیادز در صدد تبدیل کردن زمین به یکی از پایگاههای خود هستند و قصد دارند زمین را مدتی اشغال کنند در حالیکه مردم پلیاد این اتهام را رد کرده و ادعای دوستی با ما دارند.

مردم پلیادز خود را اجداد مردم زمین می دانند و در بسیاری موارد دست یاری به سوی سردمداران حکومتهای زمین دراز کرده اند مخصوصا در زمینه های تکنولوژیکی و رویارویی با فضایی ها اما تقاضای ایشان توسط روسای زمین تا کنون رد شده است.
انسانهای گروه ب در حال حاضر زیاد روی زمین ظاهر نمی شوند چون درگیر مشکلات خانگی در سیارات خود هستند.

۳-انسانهای گروه C: مردم سیریانی( از صورت فلکی سیریوس)-مردم آرکتیوروس و مردم وگا
اطلاعات بسیار کمی درباره مردم سیریانی در دست است. فقط اینکه آنها نیز به رشد بالای فکری و روحی دست یافته و ظاهرا خوش نیت هستند.
گزارشات نشان می دهد که مردم سیریانی به همراه انسانهای نژادهای آرکتیوروس و نژاد وگا مشتاق کمک به زمینیان هستند.


۴- انسانهای کلاس A: مردم باستانی

کلاس آ همان انسانهایی هستند که مردم پلیادز را در سفر به زمین همراهی کردند.

کلاس آ به عنوان خدمتکار و رزمنده برای انسانهای پلیادز کار می کردند و حدود ۳۵۰۰ سال قبل از میلاد زمین را ترک کردند.

۵- کلاس M: مردم مدرن

کلاس میم هم در کنار کلاس آ روی پروژه های پرورش دوقلوها کار می کنند.

پرورش دوقلوها به این معناست که زنان زمینی ربوده شده در حال بیهوشی شبیه سازی می شوند و فردی مانند خودشان تولید می شود. در گزارشات ذکر شده است که زنان ربوده شده اغلب دوقلوی خود یا فردی مانند همزاد خود را ملاقات کرده اند.



۶- انسانهای گروه C :

انسانهای زمینی که دچار دستکاریهای ژنتیکی شده اند. این انسانها مخلوطی از دو کلاس آ و میم هستند.

۷- انسانهای گروه W: کارگران

کارگران کوتاه قد و درشت جمجمه هستند که با ایجاد جهشهای ژنتیکی در نطفه ی انسانهای زمین توسط انسانهای گروه A تولید شده اند.

از نظر هوشی در حد یک کودک ۵ ساله هستند و قدرت بدنی کمی دارند.

۸- کلاس T: متخصصان

انسانهای این گروه زرد رنگ و کوتاه قد هستند . قدرت تفکر و منطق بالاتری دارند و مسئول ساخت و تعمیر ستاره پیما و سفینه های گروه A هستند.

====================================

مطالب فوق از مجله ی تحقیقاتی جهانی یوفو نسخه ی تابستان ۱۹۹۳ برداشته شده اند.Summer 1993 Edition(vol.3.no.2) issue of UFO Universe Magazine

===================================

حقیقت اینکه انسانهای گروه A یعنی مردم پلیادز – اوروین و -سیریوس ,نسلی از انسانهای برده برای خود ساخته اند که کارهای سخت ایشان را انجام دهند و این یکی از نشانه های خودکامگی این نژادهاست که طبیعتا آنها را وادار میکند به مردم زمین هم به چشم موشهای آزمایشگاهی برای تحقیقات خود بنگرند.

در هر نوع ارتباطی با انسانهای غیر زمینی باید هوشیار و منطقی بود. اینکه آنها بسیار شبیه ما هستند و حتی حکم اجداد ما را دارند نباید باعث شود که ما هویت و فرهنگ خود را به آنها ببازیم.



======================================

معرفی موجودات فضایی ۴



10- دراکو : Draco

اسامی دیگر این گونه : موتمن Mothmen - سیاکارز Ciakars -پتروئیدPteroids -مردم پرنده Birdmen و دراکوی بالدار Winged Draco

نام سیاره: آلفا دراکو نیز Alpha Draconis

شخصیت:

خزندگان نژاد دراکو از طبقه ی سلطنتی و سطح بالای خزندگان هستند . بالاترین رده ی آنها ؛دراکوهای سفید پوست ؛ هستند.

مشخصات ظاهری:

به طور کلی دراکوها ۷ تا ۱۲ فوت قد دارند.

دراکوها بال دارند و این بالها مانند چرم است و در میان آن استخوانهایی دنده مانند وجود دارد. بیشتر شبیه بالهای پرنده های ما قبل تاریخ به نام آرکئوپتریس.

در بعضی موارد شاهدان دیده اند که دراکوها واقعا با این بالها پرواز میکنند (گزارشات موتمن نوشته ی جان کیل).

در بیشتر برخوردها شاهدان دیده اند که این موجودات ردای بلندی از سر شانه تا پشتشان پوشیده اند که این به دو صورت قابل تعبیر است :
۱- این رداها ممکن است نوعی لباس مخصوص شنهان کردن بالهای ایشان باشد.
۲-این ردا در حقیقت خود بالها هستند که در حالت عادی در پشت آنها جمع شده اندزیرا در مشاهدات غالبا دیده شده که بالها پس از پرواز ناپدید می شوند و شکل ردایی را بر پشت آنها گرفته است.

شاخصه ی دیگر آنها داشتن شاخهای استخوانی در بالای سر است. این شاخها در وسط سر و بالای پیشانی رشد میکنند. احتمال داده می شود که این شاخها برای فرستادن امواج مغزی استفاده می شوند.

بدن دراکوها ورزیده تر از سایر گونه های خزنده است و این به احتمال زیاد به دلیل فعالیت پرواز است.

در تاریخ :

در چین-ژاپن-هندوستان - مصر-پرو و مکزیک به صورت مارها و اژدهای بالدار ثبت شده اند .(گارودا مرکب کریشنا در هندوستان از نمونه های ایشان است).در ایران به صورت اژدها و دیو شناخته شده اند. این نژاد مانند آنوناکی و آناکیم از نوع خزنده هستند ولی متعلق به سیاره ای متفاوت بوده تفاوتهایی با آنوناکی دارند.

شاهدان و منابع برای مطالعه ی بیشتر :
۱- پیشگوییهای موتمن نوشته ی جان.ای. کیل
Mothmen Prophecies by John.A. Keel

۲-The Nevada Aerial Research Journal for summer 1989
۱۱- انسان :
اسامی دیگر : انسانهای غیر زمینی ( انسانهایی که متولد زمین نیستند )

نام سیستم کهکشانی : تایگتا پلیادز Taygeta Pleiades - وگا لیراVega Lyra - سلSol - سیریان Sirian - آرکتیوروس Arcturus – تا او سه تی Tau Ceti - ولف ۴۱ Wolf 41 – پروسیلون Procylon – آلفا سنتاری Alpha Centauri

این گونه های انسانی از ۳ دسته تشکیل شده اند. انسانهای : -سیریانSirian - پلیاد Pleiades و – اوریون Orion

مشخصات ظاهری :

از نظر ژنتیکی شباهت به انسانهای متولد زمین دارند.




=================================================

معرفی موجودات فضایی ۵



همانطور که در ۴ قسمت قبل گفتیم فضایی ها فقط موجوداتی با ظاهر عجیب و غریب نیستند بلکه گونه های مختلف انسانی هم دارند مانند «پلیادیان» و » آندرومدا» . اما اینکه تا چه حد این جزئیات دقیق و صحیح هستند بر من هم معلوم نیست و حتی احتمال هم می دهم که بخش عظیمی از این اطلاعات دستکاری شده باشد. ولی در هر حال دانستن این مسائل بهتر از ندانستن آن است و صحت آن هم به مرور زمان و با مطالعات بیشتر معلوم خواهد شد.



اساس مطلب این است که موجودات فضایی وجود دارند و این شاید به بسیاری از شما ثابت شده باشد. اما قبول کردن حضور این موجودات ناشناخته حال چه فضایی و چه فرشتگان و جنیان یک مسئله ی شخصی است که باید با احتیاط با آن برخورد کرد.

در طول این ۶ سال که از آغاز وبلاگ می گذرد واکنش خوانندگان من از چند حالت خارج نبوده است:

برخی صرفا به دلیل ترس ترجیح می دهند آنها را انکار کنند و برخی دیگر اصلا اهمیتی نمی دهند که چه در دنیا و کائنات می گذرد. گروهی هم هستند که از هر دانش و اطلاعاتی استقبال کرده و به قول معروف خود را با پیشرفتها و اخبار روز هماهنگ می کنند.

نکته ی اساسی در تحقیقات ماورائی این است که باید هر روز منتظر چیز جدیدی بود و هرچه اطلاعات بیشتری جمع آوری می شود نظر و عقیده هم باید مطابق با آن تغییر کند. مثلا اینجانب در ابتدای شروع کارم همیشه طرفدار موجودات فضایی بودم و گمانم بر این بود که این افراد فقط خیرخواه ما هستند اما در طول ۵ سال به مرور دریافتم که اشتباه می کردم و بیشتر این موجودات بدخواه ما هستند.

اگر شما به پستهای قبلی من رجوع کنید کاملا متوجه این تغییر عقیده ناگهانی من می شوید که البته برای آن دلایل محکمی هم دارم!

خوانندگان گرامی هم برای اینکه توجیه شوند نباید فقط به این مختصر مقالات بسنده کنند بلکه باید خود به جستجوی حقیقت بپردازند.زیرا هرچه شما امروز یاد می گیرید شخصیت فردای شما را می سازد و هرچه بیشتر و سریعتر یاد بگیرید راحتتر قادر به هضم واقعیتها خواهید بود. این هیچ ارتباطی با فضایی ها ندارد و شامل تمام زمینه های علمی و دینی می شود. افرادی که با تکیه بر تحقیقات دقیق و مستندات جلو می روند هرگز دچار شک و تردید در راه خود نخواهند شد زیرا برای هر سوالی جواب منطقی خواهند یافت اما در عوض افرادی که فقط به حرف این و آن گوش می دهند و هیچ نظری از خود ندارند هر روز جهت عوض کرده و هیچ وقت هم نمی دانند که بر کدام عقیده هستند.

پلیادیان:

پلیادز انسانهایی از نژادهای گوناگون هستند که در یک سیستم ستاره ای جمع شده اند. اگرچه قبلا در مورد این نژاد صحبت کرده ایم اما مسائل مهم و ضروری در ارتباط با این نژاد وجود دارد که باید دقیق تر بررسی کنیم.

محل زندگی:

هفت ستاره در سیستم ستاره ای تااوروس TAURUSبه فاصله ۴۲۰ سال نوری از زمین. نام این هفت ستاره ی پلیادز چنین است :

۱-تای گیتاTaygeta

2-مایا Maya

3- کو ای لا Coela

4-اطلس Atlas

5- میروپMerope

6- الکترا Ellectra

7- آلکوین Alcoyne

مردم پلیادز ساکن سیاره ی «ایررا » Erra هستند که تقریبا به بزرگی زمین است و به دور خورشید ( تای گیتا ) می گردد.

سایر مردم پلیادز در سیارات «سیمجاس» Semjase - «پتاه»Ptah و «کو اتزال» Quetzal زندگی می کنند.

تاریخچه:

در حدود ۲۲۵۰۰۰ سال پیش از میلاد مردم پلیاد منظومه شمسی را کشف کردند و سیاره ی زمین را به عنوان پایگاه ماموریت خود برگزیدند.

فدراسیون کهکشانی به پلیادز اجازه داد تا با مردم زمین مخلوط شوند اما فقط در سرزمینهای بالی – هاوایی- سا اوما و هندوستان.

تمدنها آمدند و رفتند جنگها و فجایع روی زمین اتفاق افتاد و دوره های صلح امیز همگی گذشتند و مردم پلیادز در کنار مردم زمین زندگی کردند . تمدنهایی مثل مایا – اینکا و لموریا همگی توسط پلیادز به وجود آمدند. اما ۱۰ سال پس از میلاد پلیادیان زمین را ترک کردند زیرا در سیاره خود به صلح دست یافته بودند.

قبل از ترک زمین پلیادیان یک رهبر معنوی را برای زمین برگزیدند به نام امانوئل که بعدها نامش مسیح شد. پدر مسیح یک پلیادی به نام گابریل بود و مادرش مریم از بازماندگان مردم سیاره لیران بود.

اما تکامل زمین همچنان زیر نظر و راهنمایی های پلیادز است و در آینده نزدیک پلیادیان قرار است که مردم زمین را به آگاهی برسانند!

سیاره پلیادیان به نام ایررا دارای ۴۰۰۰۰۰ نفر سکنه است. آنها با تله پاتی با هم تماس می گیرند و نیازی به ابزاری مانند تلفن ندارند و برای مسافرت از یک سیستم خاص به نام تیوپ استفاده می کنند.

علف خوار هستند اما گاهی هم گوشت می خورند. هیچ مشکل بیماری یا مریضی ندارند چون سلامت بدن را با نیروی ذهنی خود کنترل می کنند. عمر متوسط یک پلیادی ۷۰۰ سال است.

در سیاره آنها چیزی به نام واحد پول وجود ندارد بلکه آنها تمام منابع را به طور شراکتی استفاده می کنند. همه چیز به طور مجانی به مردم داده می شود بر اساس خدمتی که به جامعه می کنند.

پلیادیان در سفینه هایی به نام «ارابه ی نور» مسافرت می کنند و این سفینه ها سایزهای مختلفی دارند. ارابه نور قدرت پرواز بین ستاره ای دارد و می تواند میلیاردها کیلومتر را در کمتر از یک ثانیه طی کند. به این ترتیب مسافرت از سیاره ایررا به زمین برای آنها ۷ ساعت طول می کشد.

نکته: طبق وعده هایی که مردم پلیاد به بیلی مایر داده بودند قرار بود زمین در سال ۲۰۰۰ میلادی نابود شود و آنها قول داده بودند ارابه های نور خود را به زمین بفرستند تا بازمانده های مردم زمین را از سیل و زلزله و پایان دنیا نجات دهند! همانطور که گفتم گذر زمان بسیاری از دروغها را آشکار می کنند!

یکی از پر سرو صداترین شاهدانی که مدعی است پلیادیان با او تماس گرفته اند بیلی مایر است که از سال ۱۹۷۶ تا ۱۹۸۲ با آنها تماس داشته. بنا به اظهارات او زنی به نام سامجاسی ابتدا از طریق تله پاتی و سپس به طور فیزیکی با او تماس گرفته و گفتگوهای آنها در چند کتاب چاپ شده است.

مشکلات این عقیده :

در چند پست قبلی گفتیم که یک فضایی به نام » اشتر شران» هم در گذشته و هم امروز با مردم زمین تماس میگیرد و خودش را پسر عیسی معرفی می کنند و خبر از نابودی زمین می دهد. دروغهایی که این افراد گفته اند فقط با مطالعه تاریخ برملا می شود. هیچ یک از پیشگوییها و تعاریفی که این موجودات ناشناخته برای ما فرستاده اند تا کنون به حقیقت نپیوسته. تمامی گفته های آنها به جز دروغ چیزی نبوده و تنها هدف آنها هم گمراه کردن انسانها و زیر سوال بردن ایمان به یکتایی خداست.

همانطور که گفتم علی رغم اینکه خودم با برخی از این موجودات برخورد داشته ام نسبت به گفته های آنها شکاک هستم .بسیاری از خوانندگان مایل بودند چگونگی ارتباط مرا با این موجودات بدانند اما سودی در بیان آن نیست چون من قصد ندارم مانند بیلی مایر و آلکس کولیر از این موجودات تقلید کنم.بلکه من راه خود را خودم انتخاب می کنم و هیچ موجودی حق ندارد به من بگوید چکاری باید بکنم. به نظر من این بسیار مهم است که انسان در هر شرایطی به هیچ موجودی ایمان قطعی نداشته باشد به جز آفریدگار یکتا.

اگرچه باور به خدای یکتا خودش باید از روی منطق و دلیل باشد و نه صرفا یک ایمان بچه گانه. زیرا ایمانی که بدون پشتوانه عقل باشد خیلی زود کمرنگ می شود و جای خود را به باورهای خرافی می دهد.

همه چیز به هم گره می خورد:

گفتیم که مردم پلیادز مدعی هستند عیسی مسیح (امانوئل) را آنها تولید کرده اند و برای برقراری صلح در زمین جای دادند و پس از آنکه ماموریت او به اتمام رسید او را به سیاره ی خود بردند.

این مسئله زمانی جذاب می شود که به نقاشی هایی از تولد عیسی در قرون وسطی نگاه کنیم.

در تمام این تابلوهای نقاشی تصویر سفینه های نورانی در آسمان بر بالای سر عیسی و مریم به چشم می خورد ! پس آیا این صحت دارد که مسیح فردی زمینی نبوده و قدرتهای خارق العاده اش برای زنده کردن مردگان و شفای کوران از ژنهای متفاوت او بر می خاسته ؟ و آیا این حقیقت دارد که جبرئیلی که قرآن از او نام می برد در واقع مردی از سیاره پلیادز بوده ؟

جواب این پرسشها را به همراه ترجمه ای از داستان شاهزاده نانار در پست بعدی بخوانید.






اما این فقط پلیادیان نیستند که چنین ادعایی دارند !
سیاره نیبیرو اسمی آشنا برای خوانندگان این وب لاگ است چون بارها از آن سخن گفته ایم.
مردم نیبیرو نیز مدعی هستند که عیسی مسیح را آنها ساخته و به زمین آورده اند . شرح کامل این ماجرا در طرح شاهزاده نانار خواهد آمد!

اما فقط پلیادیان و نیبیروها چنین ادعایی ندارند بلکه گروههای متعددی از موجودات عوالم غیب که گاهی هم خود را فضایی معرفی می کنند حرفهایی مشابه می زنند و برخی از آنها مانند اشتر چیزهای جدید هم به آن اضافه می کنند. اگر چه قبلا اشاره شده است اما ضرر ندارد که یادآوری کنیم اشتر و گروه عظیمی که مطیع او هستند در مورد عیسی مسیح چنین می گویند :

؛نام اصلی او ساناندا است و نه مسیح . او تنها پسر خدا نیست بلکه خدا فرزندان دیگری هم دارد که به زمین نفرستاده است . ساناندا چندین بار روی زمین متولد شده و مرده است و چند نمونه آن تولد به صورت کریشنا = خدای هند باستان و سنت کومارا = از بزرگان هند باستان بوده است.
ساناندا در جهان ما در بعدی بالا ( ۱۰ یا ۱۱ ) زندگی می کند و ازدواج کرده پسری به نام پتاه هم دارد . ساناندا فرمانده کل نیروهای غیبی منظومه شمسی است که در پایان دنیا در سال ۲۰۱۲ میلادی به نجات مردمی خواهد آمد که فقط به او ایمان دارند. ؛!!!

اینجا است که همه چیز به هم گره می خورد و نارسایی گفته های این موجودات آشکار می شود.
اینکه هر کدام از این دسته ها به دنبال فریب دادن ما هستند و نه کمک کردن به ما .
دیگر اینکه حرفهای ضد و نقیضشان حاکی از بی اطلاعی خودشان نیز هست .
البته می توان احتمال داد که افرادی مانند بیلی مایر و آلکس کولیر و یا زکریا سیچین فقط بیماران روانی هستند که چرندیات مغزی خود را به صورت پیامهایی از فضا منتشر می کنند. اما تا جایی که به من مربوط می شود این موجودات وجود دارند و شاید فقط درصد کمی از این مدعیان بیماران روانی و چند شخصیتی باشند.

  • افراد آنلاین :
  • ورودی گوگل :
  • تعداد کل مطالب :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید کل :

  • |
    امتیاز مطلب : 0
    |
    تعداد امتیازدهندگان : 0
    |
    مجموع امتیاز : 0
    تاریخ : سه شنبه 19 فروردين 1393
    نویسنده : مهدی
     
     

    دانشمندان نوعی لباس فضایی چسبان ساخته اند تا مانع از افزایش طول ستون فقرات فضانوردان در ماموریت های فضایی شود.

    دانش پژوهان امیدوارند این ماده کشسان بسیار سبک وزن، نیروی گرانش بر بدن را تقلید کند.

    در زمان نبود گرانش و جاذبه که استخوانها را فشرده می کند، ستون فقرات فضانوردان می تواند تا هفت سانتی متر افزایش یابد از این رو عضلات و اعصاب به طور دردناکی دچار کشیدگی می شوند.

    پژوهشگران دانشگاه کالج کینگ لندن با به کار گیری طراحی محققان دانشگاه فناوری ماساچوست، در تلاش برای اصلاح و آزمایش لباسی هستند که توسط خیاطان دوخته شده است.

    نبود گرانش موجب می شود وقتی فضانوردان به زمین باز می گردند دچار کشیدگی طولانی مدت ناحیه پشت و بروز دیگر مشکلات سلامتی شوند.

    محققان می گویند در ماموریت های طولانی مدت تر مانند سفر پیشنهادی به مریخ، این بافت های بدن احتمالا در معرض چالش های بزرگ تری قرار می گیرند.

    دکتر دیوید گرین سخنران ارشد فیزیولوژی انسان و هوافضا در دانشگاه کالج لندن و یکی از مجریان این لباس فضایی می گوید وقتی که انسان نخستین گام کوچک خود را بر روی مریخ بردارد به احتمال بسیار قوی همین گام به شکستگی استخوان مفصل ران وی منجر خواهد شد.

    خیاطان ایتالیایی – آمریکایی که با این گروه بین المللی از دانشمندان کار می کنند این لباس فضایی چسبان را از چندین لایه مواد کشسان دوخته اند.

    این ماده در دو جهت بافته شده به شیوه ای که به تدریج فشار تولید می کند و بدن را از شانه ها تا پاها فشرده می سازد.

    اندریاس موگنسن فضانورد سازمان فضایی اروپا، نخستین کسی خواهد بود که این لباس را در ماموریت سال 2015 خود، به تن می کند.

    دکتر گرین می گوید اگر این لباس برای آن ماموریت به تایید برسد، "تیم پیک" فضانورد انگلیسی نیز این لباس را خواهد در ماموریت خود به ایستگاه فضایی 2016 خواهد پوشید.

    تولید لباس های چسبان که به فضانوردان کمک می کند نبود گرانش را تحمل کنند چیز جدیدی نیست. دانشمندان روسی در سال 1991 لباس پنگوئنی یا همان "پینگ وین " را برای این منظور طراحی کردند.

    از آن پس دانشمندان به تلاش های خود برای ساخت لباس های بهتری که راحت تر باشد و گرانش را تقلید کند ادامه دادند.

    گرین امیدوار است این لباس جدید نیز مانند لباس پنگوئنی بر روی زمین نیز کاربردهایی بیابد.

    نسخه اصلاح شده لباس "پینگ وین" برای کمک به حمایت و حفظ حالت بدن و اندام افراد مبتلا به مشکلات حرکتی از جمله کودکان مبتلا به فلج مغزی استفاده شده است.

  • افراد آنلاین :
  • ورودی گوگل :
  • تعداد کل مطالب :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید کل :

  • |
    امتیاز مطلب : 0
    |
    تعداد امتیازدهندگان : 0
    |
    مجموع امتیاز : 0
    تاریخ : سه شنبه 19 فروردين 1393
    نویسنده : مهدی
         
     

    در صورتی که فرد برای هر مایل 80 کالری بسوزاند، برای طی یک سال نوری به دو تریلیون PowerBar نیرو نیاز دارد.یک سال نوری
    چنانچه شخص سفر خود را پیش از عصر دایناسورها آغاز می‌کرد، طی کردن این میزان مسافت احتمالا تا زمان حال طول می‌کشید.

    یک سال نوری مسافتی است که نور در یک سال طی می‌کند و واحدی است که برای اندازه‌گیری فضای بین‌ستاره‌ای به کار می‌رود. سال نوری معادل 5.9 تریلیون مایل است.

    در صورتی که فردی یک مایل را با سرعت متوسط در 20 دقیقه طی کند، حدود 225 میلیون سال زمان می‌برد تا سفر خود را کامل کند.

    در صورتی هم که وی بر روی جت مافوق‌صوت Mach 9.68 X-43A ناسا (پرسرعت‌ترین هواپیمای جهان) سفر کند، طی کردن یک سال نوری، 95 هزار سال زمان می‌برد.

    طی‌کردن چنین مسافتی همچنین به انبوهی از کفش‌ها نیاز دارد.

    یک جفت کفش ورزشی نوعی حدود 500 مایل دوام خواهد داشت، بنابرای برای طی این سفر، شخص به 11.8 میلیارد جفت کفش نیاز دارد.

    نزدیک‌ترین ستاره به خورشید Proxima Centauri نام دارد که 4.22 سال نوری از زمین فاصله دارد، بنابراین رسیدن به این جرم کیهانی با چنین سرعتی برای یک شخص به زمانی باورنکردنی نیاز دارد.

  • افراد آنلاین :
  • ورودی گوگل :
  • تعداد کل مطالب :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید کل :

  • |
    امتیاز مطلب : 0
    |
    تعداد امتیازدهندگان : 0
    |
    مجموع امتیاز : 0
    تاریخ : سه شنبه 19 فروردين 1393
    نویسنده : مهدی

         
     

    ر ماه‌گرفتگی یا خُسوف زمین در حرکت مداری خود به دور خورشید سایه‌اش را، که در فضا در سمتی مخالف خورشید ممتد است، به دنبال می‌کشد. سایه ماه گرفتگی زمین به شکل یک مخروط است که قاعده آن مقطع زمین و طول متوسط آن ۱٬۳۸،۰۰۰ کیلومتر است. طول این سایه، بر اثر تغییر فاصله زمین از خورشید تا حدود ۴۰۰۰۰ کیلومتر نسبت به مبدا متوسط تغییر می‌کند. خسوف زمانی اتفاق می‌افتد که ماه وارد مخروط سایه زمین شود.

    مهندس مسعود عطیقی رئیس انجمن نجوم آماتوری ایران در گفتگو با  باشگاه خبرنگاران گفت: امسال دو ماه گرفتگی داریم که هر 2 ماه گرفتگی هر چند که کلی هستند اما در ایران قابل مشاهده نیستند.

    وی گفت: ماه گرفتگی اول در روز دوشنبه 25 فروردین سال 93 رخ خواهد داد و ماه گرفتگی دوم در روز چهارشنبه 16 مهر ماه 93 به وقوع می پیوندد.

    البته نباید ناراحت بود چرا که وی وعده یک ماه گرفتگی بسیار جذاب در سال 94 را به مردم ایران و علاقه مندان نجوم در ایران داده است.

  • افراد آنلاین :
  • ورودی گوگل :
  • تعداد کل مطالب :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید کل :

  • |
    امتیاز مطلب : 0
    |
    تعداد امتیازدهندگان : 0
    |
    مجموع امتیاز : 0
    تاریخ : دو شنبه 4 فروردين 1393
    نویسنده : مهدی

    دانشمندان موسسه فناوری ماساچوست (ام‌آی‌تی) به تازگی پیشنهاد استفاده از نوعی پمپ‌بنزین را در فضا ارائه کرده‌اند.

     

    رفتن به فضا فرآیندی هزینه‌بر است و در آن، هر بار اضافی (هر چند اندک) که شامل تامین سوخت فضاپیما نیز می‌شود، میلیون‌ها دلار به هزینه ماموریت می‌افزاید.

     

    اکنون تیمی از محققان ام‌آی‌تی استفاده از نوعی پمپ‌بنزین‌ را در فضا به عنوان شیوه ممکن برای کمک به کاهش هزینه‌های ماموریت‌های آتی به ماه پیشنهاد داده‌اند. این محققان بر این باورند که فضاپیماها در ماموریت سفر به ماه، با خود «سوخت‌های احتمالی» را حمل می‌کنند که مانند افزودن کانتینر گاز اضافی به یک قایق برای استفاده در مواقع اضطراری است.

    به جای باقی گذاشتن این سوخت پشتیبان روی ماه، تیم ام‌آی‌تی پیشنهاد داده که فضاپیما در سفر به زمین، این سوخت را در یک مخزن بین زمین و ماه بر جای بگذارد. بدین ترتیب، ماموریت‌های بعدی می‌توانند جهت برداشتن مخزن گاز برای استفاده از آن به عنوان سوخت احتمالی خود و پیش از ادامه سفر به ماه، به این پمپ‌بنزین ملحق شوند.

    همچنین در راه بازگشت، یک فضاپیما می‌تواند سوخت را در صورتی که استفاده نشده، دوباره در این ایستگاه بر جای بگذارد. تیم علمی این شیوه را رویکرد «وضعیت پایدار» نامیده است.

    افزون بر این، مخزن مزبور قادر خواهد بود سوخت ماموریت‌های چندگانه را ذخیره کند تا یک ماموریت بزرگ در آینده بتواند این سوخت را برای سفرش به ماه به کار برده و در نتیجه میزان سوخت حمل‌شده به مقصد را به حداقل برساند.

    تیم علمی مدعی است چنین رویکردی مقرون‌به‌صرفه‌تر از پیشنهادهای دیگر برای ارسال مخازنی جهت بازپرکردن مدارگرد یا ساخت ایستگاه‌های تولیدکننده سوخت روی ماه خواهد بود.

    جزئیات پیشنهاد ارائه‌شده در مجله Acta Astronautica منتشر شد.

  • افراد آنلاین :
  • ورودی گوگل :
  • تعداد کل مطالب :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید کل :

  • |
    امتیاز مطلب : 0
    |
    تعداد امتیازدهندگان : 0
    |
    مجموع امتیاز : 0
    تاریخ : دو شنبه 4 فروردين 1393
    نویسنده : مهدی
     

    دانشمندان هنوز هم به دنبال آزمودن پیوستگی فضا-زمان یا دانه‌دانه بودن آن هستند.

     

    استفانو لیبراتی، فیزیکدان مرکز SISSA، با این منظور یک بازبینی نظام‌مند را از تمامی شیوه‌هایی انجام داده که دانشمندان از دهه 1990 به منظور آزمایش قوانین اینشتین در مورد «نسبیت خاص» تا بالاترین انرژی‌های قابل‌مشاهده استفاده کرده‌اند.

     

    این نوع آزمایش‌ها مهم هستند، زیرا انحراف از نسبیت خاص می‌تواند نشان دهد فضا-زمان پیوسته نبوده، بلکه دانه‌دار است.همواره این پرسش در جامعه علمی مطرح بوده که آیا فضا-زمان پیوسته است یا این که از دانه‌های بسیار ریز (10 به توان 35- در «مقیاس پلانک») تشکیل شده است؟

    در صورت صادق‌بودن دانه‌ای بودن فضا-زمان، دانشمندان تصور می‌کنند این امر منجر به انحرافاتی از نظریه نسبیت خاص می‌شود که بیش از 100 سال پیش توسط آلبرت انشتین فرمول‌بندی شد.

    از دهه 1990، فیزیکدان‌ها شیوه‌های متعددی را برای آزمایش این انحرافات از استاندارد فیزیک طراحی کرده‌اند.این شیوه‌ها اغلب بر اساس پدیده‌های مرتبط با فیزیک نجومی انرژی بالا بوده‌اند.

    استفانو لیبراتی، عضو «تیم فیزیک نجوم‌ذره دانشکده بین‌المللی مطالعات پیشرفته» شهر تریست ایتالیا، اخیرا بازبینی نظام‌مندی را برای ارائه محدودیت‌هایی بر روی مدل‌های مختلف منتشر کرده که نقض نسبیت خاص را پیش‌بینی می‌کنند.

    لیبراتی گفت: فیزیکدان‌ها همواره در خصوص ماهیت فضا-زمان شگفت‌زده بوده‌اند و ما همواره از خود پرسیده‌ایم که آیا فضا-زمان در تمامی مقیاس‌ها پیوسته است (درست همان گونه که آن را در تجربه روزانه‌مان درک می‌کنیم) یا این که در اندازه‌های بسیار کوچک، دانه‌های نامنظمی را ارائه می‌دهد که ما در تجربه مستقیم‌مان قادر به درک آن نیستیم؟

    این دانشمند ادامه داد: تصور کنید از یک فاصله به قطعه‌ای سنگ مرمر نگاه می‌کنید. این قطعه سنگ احتمالا دارای بافت منسجمی به نظر می‌رسد. با این حال، با بررسی دقیق‌تر و با استفاده از یک میکروسکوپ‌ قدرتمند مشاهده می‌کنید که مرمر، متخلخل و نامنظم است.

    لیبراتی همچنین خاطر نشان ساخت: فیزیکدان‌ها در تلاش برای انجام عملی مشابه با فضا-زمان هستند. آن‌ها همواره به دنبال مولفه‌ای بوده‌اند که به عنوان یک میکروسکوپ برای پی بردن به این موضوع عمل کند که آیا در مقیاس‌های بسیار کوچک «بی‌نظمی» وجود دارد؟

    لیبراتی در مقاله خود، بازبینی نظام‌مندی از آزمایشات و مشاهداتی را انجام داده که می‌توان از آنها برای بررسی وجود این «بی‌نظمی‌ها» استفاده کرد.نسبیت خاص یکی از پایه‌های فیزیک مدرن است و تا جایی که مشاهدات کنونی اجازه می‌دهد، آزمودن اعتبار آن حائز اهمیت است.

    جزئیات مقاله لیبراتی در مجله Classical and Quantum Gravity منتشر شد.

    داغ کن - کلوب دات کام

     

  • افراد آنلاین :
  • ورودی گوگل :
  • تعداد کل مطالب :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید کل :

  • |
    امتیاز مطلب : 0
    |
    تعداد امتیازدهندگان : 0
    |
    مجموع امتیاز : 0
    تاریخ : دو شنبه 4 فروردين 1393
    نویسنده : مهدی
     
    تا به حال فكر كرده‌ايد اجرام آسمانی چگونه كشف می‌شوند؟ گاهی منجمان آماتور می‌توانند سهم بسزایی در این كشف‌ها داشته باشند. یکی از این فعالیت‌ها که هر سال در سراسر جهان انجام می‌شود، کمپین جستجوی سیارک است. اين جنبشی است براي كساني كه آرزو دارند روزي نامشان در فهرست كاشفان سيارك‌ها براي هميشه ثبت شود.
     
    حتماً شنیده‌اید 65 میلیون سال پیش چه بر سر حاکمان قبلی زمین آمد. بسیاری از دانشمندان انقراض دایناسورها را در نتیجهٔ برخورد یک سیارک یا دنباله‌دار با زمین و عواقب پس از آن برخورد می‌دانند. حادثهٔ چلیابینسک روسیه که چند ماه پیش سروصدای زیادی در رسانه‌های گوشه و کنار جهان کرد، به‌وضوح به ساکنان فعلی کرهٔ خاکی گوشزد کرد که همیشه آن‌قدر خوش‌اقبال نیستند که یک شهاب‌سنگ به محلی خالی از سکنه در تانگوسکای سیبری برخورد کند و با نیرویی معادل 40 میلیون تُن تی‌ان‌تی فقط 2,000 کیلومتر مربع جنگل را بسوزاند و هزار گوزن بخت‌برگشته را بکشد. آیا می‌شود از این دست بلایا در امان بود؟ آیا می‌توانیم برخورد یا عبور سیارک‌ها و شهاب‌سنگ‌ها را پیش‌بینی کنیم؟

    کمپین جستجوی سیارک توسط «همکاری بین‌المللی تحقیقات نجومی» (International Astronomical Research Collaboration = IASC) با همکاری 17 مرکز تحقیقاتی و دانشگاه و گروه و رصدخانه برگزار و هدایت می‌شود. هرساله 500 گروه داوطلب از 60 کشور دنیا در این برنامه شرکت می‌کنند. شرکت‌کنندگان مشاهدات مهمی از اجرام نزدیک‌به‌زمین (Near-Earth Object = NEO) انجام می‌دهند و گاهی از کمربند اصلی سیارک‌ها (Main Belt Asteroid = MBA) سیارک کشف می‌کنند.

     
    هدف این برنامه کمک گرفتن از افراد علاقه‌مند برای شناسایی و تعیین موقعیت سیارک‌ها و اجرام نزدیک‌به‌زمین از پیش کشف شده و هم‌چنین کشف اجرام جدید است.
    تلسكوپ 24 اينچ رصدخانه سيرااستارز

     
    از زمان آغاز کار این کمپین در مهر 1385 / اکتبر 2006، شرکت‌کنندگان 550 سیارک کشف کرده‌اند که 26 مورد از آن‌ها شماره‌گذاری شده و در کاتالوگ رسمی اجرام کوچک که توسط اتحادیهٔ بین‌المللی نجوم (International Astronomical Union = IAU) نگه‌داری می‌شود، ثبت شده است. یک نمونه از سیارک‌هایی که به این طریق شناسایی و مسیر حرکتش پیش‌بینی شد، 2012 DA14 بود که 27اُم بهمن سال گذشته از فاصلهٔ 34,000 کیلومتری زمین، یعنی از مدار ماهواره‌های زمین‌ثابت (geostationary)، عبور کرد و به سوژه‌ای جالب برای رصد و عکاسی مبدل شد.
    روند کار به این صورت است که گروه‌های داوطلب به IASC اعلام آمادگی می‌کنند. سپس در زمان‌های مشخص یا مناسبت‌های ویژه، مانند ماه جهانی نجوم (Global Astronomy Month = GAM)، گروه‌هایی که می‌توانند همگی از یک کشور باشند یا از کشورهای مختلف با هم همکاری و فعالیت خود را در بازهٔ زمانی پنج هفته آغاز کنند.

    برای روشن‌شدن موضوع، کمپین جستجوی سیارک انجمن مشورتی نسل فضا را مثال می‌زنم. در این کمپین که توسط انجمن مشورتی نسل فضا هدایت می‌شود، در سال 1391/2012، 15 تیم از 10 کشور از جمله ایران در این برنامه شرکت کردند. هر تیم متشکل از 3 الی 5 نفر است. در طول این برنامه، تیم‌ها مجموعه عکس‌هایی متشکل از سه عکس و هر هفته سه تا پنج مجموعه عکس از طرف IASC دریافت می‌کردند. مجموعهٔ عکس‌ها توسط انستیتوی تحقیقات نجومی (Astronomical Research Institute = ARI) که در وستفیلد واقع شده، فراهم می‌شود. این انستیتو در مناطق با آسمان صاف و تاریک و با استفاده از تلسکوپ با کانونی اصلی 32 اینچ و تلسکوپ 24 اینچ موجود در رصدخانهٔ سییِرا استارز (Sierra Stars) از آسمان تصویربرداری می‌کند و سپس مجموعهٔ عکس‌ها، پس از انجام مرحلهٔ Stacking به منظور تقویت نسبت سیگنال به نوُفه (یا نویز) (SNR) تصاویر، توسط IASC در اختیار گروه‌ها قرار می‌گیرد. لازم به ذکر است که شرکت‌کنندگان، با هر سطح تحصیلی و هر پیش‌زمینهٔ نجومی یا غیرنجومی می‌توانستند به فعالیت بپردازند و تنها ملاک شرکت در این برنامه، علاقه و پشتکار و داشتن ارتباط پرسرعت اینترنتی و داشتن کامپیوتر و حدود 90 دقیقه وقت آزاد در هفته بود.
    تلسكوپ با كانونی اصلی 32 اينچ، انستيتوی تحقيقات نجومی
    هر مجموعهٔ عکس شامل حداقل 3 تصویر با پسوند FITS است (نگاه کنید به نجوم، شمارهٔ 228) و تیم‌ها باید نرم‌افزار Astrometrica را روی رایانه‌های خود نصب می‌کردند تا بتوانند عکس‌ها را تحلیل کنند. تحلیل عکس‌ها به دو صورت خودکار و بصری بود. قبل از شروع فعالیت تیم‌ها در این برنامه، لازم است هر تیم حدود یک ماه قبل از شروع رقابت با استفاده از نرم‌افزار و مجموعه عکس‌های قدیمی که در اختیارش قرار می‌گیرد، تمرین کند و خود را آماده سازد. مهم‌ترین عامل موفقیت در این برنامه، این است که هر تیم مطمئن شود جرمی که مشاهده می‌کند از چه نوعی است؛ سیارک است؟ نوفه است؟ ستارهٔ معمولی است؟ یا جرمی نزدیک به زمین؟! این کار دقت بسیار می‌طلبد و البته مهارتی که با تمرین کسب می‌شود.
     

    در شکل بالا، محیط کاری نرم‌افزار را مشاهده می‌کنید. اگر در نرم‌افزار جرمی مشاهده کردید که به آن مشکوک شدید، روی آن کلیک می‌کنید و صفحهٔ کوچکی مانند شکل بالا مشاهده خواهید کرد. لازم نیست از تمام اجزای آن اطلاع داشته باشید؛ کافی است بدانید چه شاخصه‌هایی برای پیداکردن جرم باید مناسب باشد تا با دانستن موارد مشخصی بتوانید کمک بزرگی در مشاهدهٔ اجرام نزدیک به زمین و یا حتی سیارک‌ها کنید.
    پنجره مشخصات جرم در نرم‌افزار Astrometrica

     

    چطور می‌شود اجرام نزدیک به زمین یا سیارک‌ها را کشف کرد؟

    این سؤال را بسیاری از منجمان آماتور می‌پرسند. اجازه دهید اول ببینیم تفاوت اجرام نزدیک به زمین با سیارک‌ها در چیست؟ و اهمیت رصد و ثبت این اجرام چیست؟

    گروه‌ها بعد از بررسی و تحلیل هر مجموعه عکس، موظف به ارسال گزارشی به نام MPC هستند که باید در کمتر از 72 ساعت به IASC ارسال شود. زمان در این کار امری حیاتی است، چون بعد از 72 ساعت، مشاهدات ارزش خود را از دست می‌دهند. تهیهٔ گزارش MPC هم روند دشواری ندارد و با استفاده از خود نرم‌افزار و مشاهدات شما صورت می‌پذیرد. پس از این‌که گزارش تیم‌ها دریافت شد، گروه‌های متخصص دیگری این گزارش‌ها را بررسی می‌کنند و صحت مشاهده و ثبت اجرام گروه‌ها ارزیابی می‌شوند. گاهی ممکن است یک مجموعه عکس هیچ اطلاعات خاصی نداشته باشد و گروه‌ها در گزارش خود جرمی را ثبت نکرده باشند که این مسئله بسیار طبیعی است.

    پس از بررسی گزارش‌ها در صورتی که گروهی جرمی را به درستی ثبت کرده و دادهٔ ارزشمندی در گزارششان یافت شود، یعنی جرم نزدیک به زمین یا سیارکی پیدا کرده باشند که در کاتالوگ‌های موجود ثبت نشده، در مرحلهٔ اولیه برای گروه شماره‌گذاری شده، به‌عنوان «رصد اولیه» (Preliminary Observation) ثبت می‌شود. سپس متخصصان با تلسکوپ‌های حرفه‌ای در سراسر جهان به رصد چندبارهٔ آن جرم می‌پردازند. اگر جرمِ تازه کشف‌شده طی یک بازهٔ هفت تا ده روزه در رصدهای مجدد نیز توسط متخصصان یا سایر گروه‌های شرکت‌کننده مشاهده شد، رصد جرم نزدیک زمین تائید می‌شود. این روند را در مورد سیارک‌ها، نهادی به نام مرکز خرده‌سیاره‌ها (Minor Planet Center) پی‌گیری می‌کند و در صورت تأیید وارد مرحلهٔ «مشروط» (Provisional) می‌شود. برای مرور روند، بهتر است بگوییم پس از تحویل گزارش توسط گروه‌های داوطلب، دیگر متخصصان دست‌به‌کار می‌شوند و تیم‌ها لازم نیست کاری انجام دهند.

    از آن‌جایی که کشف سیارک‌ها از اهمیت بسزایی برخوردار است، پس از مرحلهٔ مشروط، به مدت سه الی شش سال تلسکوپ‌های بزرگ و حرفه‌ای جهان به رصد آن می‌پردازند تا وضعیت و عناصر مداری آن به‌دقت اندازه‌گیری و ثبت شود. اگر سیارکی بتواند این هفت خوان را پشت سر بگذارد و اطلاعات خود را در اختیار منجمان حرفه‌ای قرار دهد، تیمی که آن را برای اولین بار در طی کمپین مشاهده و ثبت کرده بود، مفتخر به نام‌گذاری آن خواهد شد و این سیارک در کاتالوگ‌های جهان ثبت خواهد شد! این همان لحظه‌ای است که تمامی شرکت‌کنندگان در این کمپین آرزوی آن را دارند. البته مشاهدهٔ اجرام نزدیک‌به‌زمین و سیارک‌ها در مراحل اولیه هم کمک بزرگی به منجم‌ها و حفظ ماهواره‌ها و ایستگاه فضایی و حتی حفظ زندگی ساکنان زمین خواهد بود.

    تفاوت اجرام نزدیک‌به‌زمین با سیارک‌ها چیست؟

    در صفحهٔ شمارهٔ 8 کتاب معروف نجوم به زبان ساده آمده است: «سیارک‌ها اجرام جامد کوچکی با شکل‌های نامنظم‌اند که مانند سیارات بزرگ به دور خورشید می‌گردند و تفاوت عمدهٔ آن‌ها با سیارات در اندازهٔ آن‌ها است... تخمین زده می‌شود که با یک تلسکوپ بزرگ می‌توان از بیش از 100 هزار سیارک عکس‌برداری کرد. سیارک‌ها نیز با انعکاس نور آفتاب می‌درخشند؛ ولی چون سطحشان کوچک است، مقدار نور منعکس‌شده بسیار اندک است. سیارک‌ها را بدون تلسکوپ نمی‌توان دید.»

    «اکثریت عظیم سیارک‌ها بر مدارهایی بین مدارهای مریخ و مشتری واقع‌اند... همین که مدار سیارکی مشخص می‌شود، عددی بدان نسبت داده و به دنبالش نامی نهاده می‌شود. نام را معمولاً کاشف برمی‌گزیند..»
    اجرام نزدیک‌به‌زمین (Near Earth Object) نیز اجرامی از منظومهٔ شمسی هستند که مدار آن‌ها در نزدیکی مدار زمین است. تمام این اجرام، نزدیک‌ترین فاصله‌شان به خورشید به کمتر از 3/1 واحد نجومی می‌رسد. این اجرام شامل سیارک‌های نزدیک‌به‌زمین (Near Earth Asteroid = NEA)، دنباله‌دارهای نزدیک‌به‌زمین، تعدادی از فضاپیماهای با مأموریت گردش به دور خورشید و شهابواره‌های است که آن‌قدر بزرگ هستند که قبل از برخورد به زمین بتوان شناسایی‌شان کرد.

    اجرام نزدیک‌به‌زمین که در دستهٔ سیارک‌های نزدیک‌به‌زمین (NEA) هستند، فاصله‌ای بین 983/0 تا 3/1 واحد نجومی از خورشید دارند. وقتی NEA کشف شود، در کاتالوگ‌های مرکز خرده‌سیارات و اتحادیهٔ بین‌المللی نجوم (واقع در مرکز اخترفیزیک هاروارد-اسمیتسونین) ثبت می‌شود. نکتهٔ مهم این‌جاست که مدار بعضی از سیارک‌های نزدیک‌به‌زمین با مدار زمین متقاطع می-شود و بنابراین ممکن است خطر برخوردشان با زمین وجود داشته باشد.

    مشاهده این اجرام چه اهمیتی دارد؟

    سیارک‌ها از آن جهت که ممکن است به خورشید یا به زمین نزدیک شوند بسیار مهم هستند. به‌علاوه سیارک‌ها برای بررسی و محاسبات مربوط به حرکت سایر اجرام آسمانی نیز سودمند هستند. نکتهٔ جالب توجه دیگر این‌که سیارک‌ها دارای مواد معدنی گران‌بهایی هستند و امروزه بحث بهره‌برداری از آن‌ها بسیار مورد توجه قرار گرفته است. اجرام نزدیک‌به‌زمین نیز بر حسب درصد خطر نزدیک‌شدن به زمین و پیش‌گیری از وقوع حوادثی مانند چلیابینسک روسیه به حفظ حیات در کرهٔ زمین کمک می‌کنند.
    اکنون می‌دانیم که مردم عادی و دانش‌آموزان و دانشجویان و منجمان آماتور و حرفه‌ای چگونه می‌توانند در انجام فعالیتی علمی، نقش بسزایی داشته باشند و جنبشی بین‌المللی در سراسر جهان در راستای شناسایی این‌گونه اجرام در جریان است.
    امیدواریم علاقه‌مندان در ایران به اینگونه برنامه‌ها بپیوندند و ما نیز روزی بتوانیم کمپینی برای تمامی ایرانیان داشته باشیم تا به این حرکت جهانی کمک کنیم.
     

     

  • افراد آنلاین :
  • ورودی گوگل :
  • تعداد کل مطالب :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید کل :

  • |
    امتیاز مطلب : 0
    |
    تعداد امتیازدهندگان : 0
    |
    مجموع امتیاز : 0

    آخرین مطالب

    /
    به وبلاگ عاشقان نجوم خوش آمدید

    <5000> افراد آنلاین :
    <4526> ورودی گوگل :
    <5023> تعداد کل مطالب :
    <500> بازدید امروز :
    <600> بازدید دیروز :
    <2563> بازدید این ماه :
    <196359> بازدید کل :